💤 Dzień Piżamowy 💤

(kiedy „na luzie” znaczy „najmądrzej”)
Są takie dni w przedszkolu, które na zdjęciach wyglądają jak „totalny luz” 😴🧸💙Piżamy, uśmiechy, trochę domowego klimatu… i nawet ktoś mógłby pomyśleć: „O! Dziś to już tylko zabawa”. A ja wtedy uśmiecham się pod nosem, bo wiem jedno👉 to właśnie w takich dniach dzieci uczą się najwięcej – tylko w miękkiej wersji. Bo Dzień Piżamowy to nie tylko luz, blues i laba… 😉 To dzień, w którym dziecko dostaje jasny komunikat: „Jesteś bezpieczny. Możesz oddychać. Jesteśmy razem.” 💙

🌿💡 Dlaczego warto…

Piżama w przedszkolu działa jak magiczny przycisk 🪄✨ Nagle dzieci:

✅ są bardziej otwarte,

✅ mniej spięte,

✅ chętniej współpracują,

✅ łatwiej regulują emocje (serio!) 🧠💛

I ja – jako nauczyciel – widzę to bardzo wyraźnie: komfort dziecka nie rozleniwia. Komfort dziecka buduje gotowość do uczenia się. Dzień Piżamowy to nie „wolne od zasad”, tylko dzień, w którym zasady prowadzą łagodnie 🤝. A to w przedszkolu jest złoto.

✍️🗂 Planowanie i organizacja

Żeby ta miękkość nie zamieniła się w chaos (bo piżama potrafi „odhamować” 😄), miałam plan prosty jak budowa klocka:

🟦 Krąg na start – „co dziś robimy?”

🟨 Strefy działania – małe grupy, rotacja (żeby nie było tłoku i napięć)

🟩 Ruch – bo ciało musi dostać swoje 5 minut 🤸‍♂️

🟪Wyciszenie – miękkie lądowanie, domknięcie emocji 🍿📽️

I ważne bezpieczeństwo:

🧦 skarpetki „z hamulcem” / kapcie,

🚫 brak biegania po sali,

✅ krótkie instrukcje, bo czterolatki słyszą „do trzeciego słowa” 😅

👧🎲 Propozycja aktywności

📽️Rzutnik ANIA na klisze – magia PRL w naszej sali. To był moment dnia. Ten prawdziwy: „ooo!” 😮✨. Dzieci zobaczyły rzutnik ANIA i… patrzyły jak na statek kosmiczny 🚀, pytały: „A gdzie tu się klika?” 😄i nie mogły uwierzyć, że obrazki „wychodzą” na ścianę! I wiesz co było najpiękniejsze? Ta cisza. Taka cisza z zachwytu. 💙

Bo rzutnik wymaga:

✅ czekania,

✅ ostrożności,

✅ uważności,

✅ słuchania instrukcji.

To nie była tylko atrakcja. To była lekcja: „Nie wszystko dzieje się szybko. Czasem magia rodzi się powoli.” 🪄

🧠🎲 Domino, memo i gry planszowe – społeczne supermoce w praktyce. Tu mózgi pracowały jak małe silniczki 🧠⚙️. Ale jeszcze ważniejsze było to, co pod spodem:

🤝 czekanie na swoją kolej

😤 radzenie sobie z przegraną

😊 wygrywanie bez „dokładania komuś smutku”

🗣️ mówienie: „teraz ty”, „pomogę ci”, „spróbuj jeszcze raz”

I ja uwielbiam obserwować te mikrochwile, bo to są momenty rozwoju, których nie widać na laurkach ani dyplomach:

✨ dziecko hamuje impuls,

✨ dziecko czeka,

✨ dziecko wraca do gry po porażce.

To jest prawdziwy trening odporności 💪💛

🤸‍♂️😄 Gra podłogowa – ruch, śmiech i koordynacja

Tu było głośniej (wiadomo 😄), ale w dobrym sensie:

✅ dużo ruchu,

✅ dużo radości,

✅ dużo pracy dla oczu i ciała.

Ćwiczyliśmy:

👀 koordynację wzrokowo-ruchową

🧭 orientację w przestrzeni

🧠 koncentrację

⛔ umiejętność zatrzymania się („stop!”)

I tu wchodzi mój nauczycielski zachwyt: ruch to nie „wybieganie dzieci”. Ruch to regulacja emocji. Dzieci po swobodnym ruchu lepiej słuchają, lepiej współpracują, łatwiej wracają do spokoju.