💃🕺 MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TAŃCA 🕺💃

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TAŃCA 💃

Z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca nasze przedszkole odwiedzili tancerze z Elbląga - elbląskiego Klubu Tańca JANTAR, prezentując niesanowite tańce latynoamerykańskie oraz standardowe. Były błyskające stroje, precyzyjne kroki, partnerowanie, rytm i emocja. Ale to, co najważniejsze, działo się nie tylko na parkiecie – działo się w oczach dzieci.

Ten dzień zaczął się inaczej niż zwykle. W powietrzu było wyczuwalne napięcie – nie to trudne, szkolne, lecz ekscytujące. Takie, które pojawia się wtedy, gdy wiemy, że wydarzy się coś wyjątkowego. Sala zamieniła się w widownię, a dzieci – w uważnych obserwatorów świata, który na chwilę otworzył przed nimi drzwi do profesjonalnej sceny tanecznej.

🧠 O czym tak naprawdę był ten dzień?

Oficjalnie – o tańcu. W rzeczywistości – o odwadze wyjścia na środek, o podziwie dla czyjejś pracy, o zrozumieniu, że talent nie bierze się znikąd. Dzieci bardzo szybko „czytały” to, co widziały: że za każdym obrotem stoi wiele prób, że lekkość ruchu to efekt wysiłku, a piękno – rezultat wytrwałości. Ten dzień był także o szacunku. O kulturze bycia widzem, o umiejętności skupienia uwagi, czekania, reagowania brawami we właściwym momencie. Dzieci uczyły się, że sztuka wymaga ciszy, a artysta – uwagi. I wreszcie: był o ruchu jako języku emocji. Bez słów, bez tłumaczeń. Wystarczyło spojrzenie, gest, tempo muzyki. Dzieci zobaczyły, że ciało potrafi opowiadać historie.

🧠 O czym tak naprawdę był ten dzień?

Oficjalnie: o tańcu. W praktyce: o odwadze, żeby wyjść na środek i spróbować, o podziwie dla czyjejś pracy – dzieci widziały, że takie tańczenie to efekt wielu prób, o szacunku do talentu innych, o tym, że ruch może być językiem emocji – bez słów. Dzieci dostały bardzo czytelny komunikat: „T⁶aniec to nie tylko wygłupy przy muzyce. To sztuka, wysiłek, radość i sposób wyrażania siebie.”

Z pedagogicznego punktu widzenia to spotkanie nie było „luźną atrakcją”. Było świadomie zaplanowanym doświadczeniem, w którym:

☆pozwoliłam dzieciom być widzami, a potem uczestnikami,
☆dałam przestrzeń na spontaniczne reakcje („wow”, pytania, brawa),
☆ po pokazie zorganizowałam krótką rozmowę, żeby nazwać to, co się wydarzyło: Jak myślicie, ile trzeba ćwiczyć, żeby tak tańczyć? Co czuliście, kiedy patrzyliście na tancerzy? Czy taniec to tylko zabawa, czy też praca? To były proste pytania, ale prowadziły dzieci do refleksji, że za każdym występem stoi wysiłek, trening i wytrwałość.
🔹️ Międzynarodowy Dzień Tańca w takiej formie:
rozwija wrażliwość estetyczną – dzieci obcują z tańcem na wysokim poziomie,

🔹️ wzmacnia motywację do ruchu – „Też chcę tak!” to świetny punkt wyjścia do zajęć ruchowych,

buduje szacunek do pasji innych – dzieci widzą, że rówieśnicy (lub niewiele starsi) potrafią coś wyjątkowego,
🔹️ pokazuje, że taniec może być sportem, sztuką i sposobem spędzania czasu jednocześnie,
uczy kultury bycia widzem – słuchania, czekania, nagradzania brawami.

Jeśli organizujesz takie spotkanie, przygotuj dzieci wcześniej:
🔺️kilka słów o tym, kim są goście, jakie tańce zobaczą, jak zachowuje się publiczność.
🔺️Po występie koniecznie znajdź chwilę na rozmowę – inaczej wydarzenie „przeleci” tylko jako atrakcja.
🔺️Zrób krótką kontynuację w sali: prostą zabawę taneczną, rysunek „Ja na parkiecie”, zdjęcie grupowe „nasz dzień tańca”.
🔺️ Podkreśl, że taniec jest dla każdego, nie tylko „dla najlepszych” – dzieci powinny wyjść z poczuciem, że one też mogą spróbować, niezależnie od tego, jak tańczą.

Międzynarodowy Dzień Tańca w przedszkolu to coś więcej niż pokaz. To lekcja, że ciało potrafi opowiadać historie, a każdy krok – nawet nieidealny – jest krokiem w stronę odwagi. 

Pozdrawiam, Marta 🙋‍♀️